لطفا منتظر بمانید...

زمان تقریبی مطالعه مقاله :6 دقيقه

رنو (Renault) | توضیحات کامل در مورد تاریخچه شرکت رنو

 

در این مقاله به معرفی و تاریخچه کامل برند فرانسوی رنو می پردازیم.

 

تاریخچه رنو

 

رنو هم مانند بسیاری از خودروسازان اروپایی کار خود را به عنوان یک کسب و کار خانوادگی آغاز کرد. کسب و کار خانوادگی که امروزه تبدیل به بزرگ‌ترین خودروساز جهان شده است.

 

رنو

 

آغاز به کار شرکت رنو، یک شرکت خانوادگی

بنیان‌گذار اصلی این شرکت لوییس رنو بود که شرکت رنو را با کمک دو برادرش تاسیس کرد. لوییس رنو یک مهندس خلاق بود و مدیریت بخش‌های طراحی و ساخت را بر عهده گرفت و برادرانش امور مالی شرکت را مدیریت می‌کردند. لوییس رنو درک کرده بود که برای رقابت با حریفان سرسخت در عرصه خودروسازی باید نام رنو را تبدیل به یک نام مطرح کند، به همین دلیل خودروهای رنو خیلی زود وارد مسابقات اتوموبیل‌رانی شدند، برادران او راننده‌های این ماشین‌ها بودند. چند پیروزی برای مشهور شدن رنو کافی بود و حتی علیرغم اینکه قیمت خودروهای رنو بالاتر از رقیبان بود، توانست مشتریانی برای خودروهای خود پیدا کند.

 

رنو

 

اولین خط تولید رنو چندین مدل خودرو در سال ۱۹۰۲ تولید می‌کرد. لوییس رنو نیز در همین سال اولین موتور خود را طراحی و تولید کرد که چهار سیلندر بود و ۲۴ اسب بخار نیرو تولید می‌کرد.

در سال ۱۹۰۳ یکی از برادران رنو به نام مارسل در یک تصادف رانندگی حین مسابقه پاریس به مادرید کشته شد. این باعث شد لوییس رنو به دنبال رانندگان مسابقاتی حرفه‌ای برود. همزمان رنو برنامه‌هایی برای ورود به بازار دیگر کشورهای اروپایی و همچنین آمریکا تدوین کرده بود.

 

در ویدیوی زیر تاریخچه شرکت رنو به صورت خلاصه بررسی شده است. پیشنهاد می کنیم آن را تماشا کنید

 

 

رنو در طول رکود اقتصادی

در طول بحران اقتصادی رنو متوجه شد که برای بقا باید کارخانه‌های خود را کارآمدتر کند و هزینه‌های تولید را کاهش دهد. رنو کسب و کارهای مختلفی که قطعات و مواد اولیه مورد نیاز برای خودروسازی تولید می‌کردند را خرید و به مجموعه خود اضافه کرد و با الهام از فورد، در سال ۱۹۲۲ یک خط تولید صنعتی تاسیس کرد. با ادامه رکود اقتصادی در دهه ۱۹۳۰، خودروسازان زیادی از جمله رنو با مشکلات اقتصادی دست و پنجه نرم می‌کردند. رنو مجبور به کاهش هزینه‌ها و تعدیل کارکنان خود شد و از سوی دیگر کارخانه‌های رنو به حوزه‌های مختلفی از جمله تولید اتوبوس، وسایل نقلیه ریلی برقی و حتی تراکتور و موتور هواپیما گسترش پیدا کردند.

 

رنو

 

رنو در سال ۱۹۴۵ برای فرار از ورشکستگی در اختیار دولت قرار گرفت. اولین پروژه‌ جدیدی که رنو آغاز کرد  رنو ۴ سی وی (Renault 4CV) بود که پیش از جنگ جهانی طراحی شده بود اما تولید آن تا پس از جنگ جهانی دوم آغاز نشد. این خودرو بالاخره در سال ۱۹۴۶ عرضه شد و موفقیت زیادی کسب کرد. رنو با خریدن دو شرکت به نام‌های Latil و Somua و ادغام آن‌ها یک شرکت تولید کامیون تاسیس کرد که Saviem نام داشت.

 

 

با قدیمی‌تر شدن 4CV رنو مدل جدیدی به نام Dauphine معرفی کرد که در سال ۱۹۵۶ عرضه شد. این خودرو نیز موفقیت‌های زیادی به خصوص در آمریکا کسب کرد. استقبال از این خودرو به قدری بود که رنو یک شرکت حمل و نقل به نام CAT تاسیس کرد تا پاسخگوی تقاضا در کشورهای مختلف شود. در سال ۱۹۶۱ رنو ۴ (Renault 4) و رنو ۸ (Renault 8) جایگزین رنو Dauphine شدند.

 

رنو از دهه ۷۰ تا امروز

در دهه هفتاد میلادی رنو خودروی اسپرت‌تر و کم‌مصرف رنو ۵ (Renault 5) را در دورانی که به دلیل بحران نفتی قیمت سوخت در حال افزایش بود روانه بازار کرد و با استقبال زیادی مواجه شد. در همین دهه (۱۹۷۰) بود که رنو کارخانه‌های جدیدی درا روپا، آفریقا و استرالیا تاسیس کرد. اوایل دهه ۱۹۸۰ بار دیگر رنو با مشکلات مالی مواجه شد و مدیریت وقت این شرکت در آن زمان دستور داد تا رنو فعالیت‌های خود در مسابقات اتوموبیل‌رانی متوقف کند. رنو همزمان شروع به فروختن شرکت‌های زیر مجموعه کمتر مهم خود شد تا هزینه‌های خود را کاهش دهد.

تا سال ۱۹۸۷ میلادی رنو مجددا توانست به سوددهی برسد و با آغاز دهه ۱۹۹۰ مجموعه جدیدی از خودروهای موفق عرضه کرد که از بین آن‌ها می‌توان به رنو Clio، رنو Espace جدید، Twingo و Laguna اشاره کرد. در سال ۱۹۹۵ رنو مگان (Renault Megan) تبدیل به اولین خودرویی شد که توانست از آزمایشات ایمنی Euro NCAP امتیاز چهار ستاره دریافت کرد.

 

رنو

 

 

همچنین در این دهه رنو به مسابقات فرمول ۱ بازگشت و در سال‌های ۹۲، ۹۳، ۹۵، ۹۶ و ۹۷ موفق به کسب مقام قهرمانی شد. در سال ۱۹۹۶ به علت این که در طولانی مدت یک شرکت دولتی امکان سودآوری نداشت، رنو یک بار دیگر خصوصی‌سازی شد، اما این برای رنو کافی نبود.

بین سال‌های ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۰ رنو تغییرات زیادی در ساختار سازمان و نظام تولید خود ایجاد کرد و هزینه‌های خود را به شدت کاهش داد. رنو برای تحکیم موقعیت خود به دنبال یک شریک استراتژیک می‌گشت و بعد از گفتگو با شرکت‌های مختلف از جمله پژو سیتروئن، بی‌ ام و، میتسوبیشی و نیسان، نیسان را به عنوان شریک خود انتخاب کرد. قرارداد همکاری رنو نیسان که در سال ۱۹۹۹ امضا شد ۳۶.۸٪ سهام رنو را در اختیار نیسان می‌گذاشت و نیسان نیز ۱۵٪ سهام خود را به رنو می‌فروخت.

 

رنو

 

رنو در اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ فراز و نشیب‌های مختلفی را تجربه کرد و در کنار مدل‌های موفقی مثل نسل دوم لاگونا و مگان، محصولات کمتر موفقی مثل Avantime و Vel Satis نیز عرضه کرد. در سال ۲۰۱۷ با اضافه شدن میتسوبیشی به توافق رنو و نیسان، رنو-نیسان-میتسوبیشی بالاتر از فولکس‌واگن تبدیل به بزرگ‌ترین تولید کننده خودرو در جهان شد. یکی از هر ۱۰ خودروی فروخته شده در جهان متعلق به یکی از شرکت‌های حاضر در این توافق است و آن‌ها روی هم نزدیک به نیم میلیون کارمند دارند. رنو به خصوص در اروپا محبوبیت زیادی دارد و این روزها خودروهای برقی بسیار محبوبی هم تولید می‌کنند.

 

 

رنو در ایران

اولین حضور پرنگ رنو در ایران به سال ۱۹۹۷ میلادی باز می‌گردد زمانی که شرکت پارس‌خودرو خط تولید رنو ۵ راه‌اندازی کرد و بعد از آن نیز با عرضه رنو سپند، سپند ۲ و سپند جوانان به حضور خود ادامه داد. در سال ۲۰۰۴ رنو قرارداد همکاری با پارس‌خودرو، ایران‌خودرو و سایپا به امضا رساند. اکنون رنوهایی از جمله رنو تندر ۹۰، رنو ساندرو، رنو داستر، رنو سیمبل، رنو مگان، رنو لاگونا، رنو لتیتیود، رنو سفقان، رنو اسکالا، رنو تالیسمان و چند مدل دیگر از خودروهای این شرکت خودروسازی در بازار ایران موجودند. برخی از این خودروها تدر ایران مونتاژ می‌شوند و برخی دیگر از طریق نمایندگی رنو در ایران یعنی شرکت رنو خودرو وارد کشور می‌شوند. هنوز مشخص نیست که با خروج آمریکا از برجام و موج جدید تحریم‌ها، سرنوشت این خودروسازی بزرگ در ایران چه خواهد شد.

 

رنو

 

 

رنو

رنو

 

دسته بندی مقالات

خودرو

موتور سیکلت

ماشین ‌آلات سنگین