لطفا منتظر بمانید...

زمان تقریبی مطالعه مقاله :10 دقيقه

بهترین خودروهایی که از موتور قدرتمند V12 استفاده کرده اند، کدامند؟

 

جالب است بدانید که به استثنای خودروهای کروزر و سوپراسپرت پر قدرت در آمریکا، خودرو‌های معدودی هستند که بصورت محلی ساخته می‌شوند و از موتورهای V12 استفاده می‌کنند. تنها چند خودروی پاکارد و کادیلاک به این موتور نیرومند مجهز بودند  که آن‌ها هم به تدریج از دور خارج شدند تا در پایان جنگ جهانی دوم تنها خودرویی که از این موتور استفاده می‌کرد لینکلن سری H V12 بود که آن هم در سال ۱۹۴۹ از دور خارج شد و پس از آن علاقه وسواسی به موتورهای V8 بین آمریکا‌یی‌ها ایجاد شد به طوری که امروزه هیچ خودروی آمریکایی نیست که از موتور V12 استفاده کند. اما این اتفاق در اروپا تکرار نشد و همیشه می‌شود چند ماشین لوکس و اسپرت پیدا کرد که از موتور V12 استفاده می‌کنند. خودروسازان آلمانی، ایتالیایی و انگلیسی همیشه از طرفداران اصلی موتورهای V12 بوده و هستند. نرمی فوق‌العاده این موتور با هیچ موتور دیگری قابل مقایسه نیست اما الزاماتی که باید در تولید آن رعایت شوند و همینطور هزینه تولید باعث شده است این موتور برای خودروهای میان رده غیرقابل استفاده باشد. حتی با وجود روند رو به رشد کاهش اندازه خودروها، هنوز برخی مدل‌های خودرو هستند که از موتور V12 استفاده می‌کنند به همین علت در این مقاله نگاهی به بعضی از بهترین خودروهایی که از موتور V12 استفاده می‌کنند انداخته‌ایم.

 

موتور V12

 

 

 

فراری 250 GTO

 

فراری 250 GTO

موتور V12

 

انزو فراری مهندس افسانه‌ای طراح خودرو و بنیان‌گذار شرکت فراری (Ferrari) از اولین افرادی بود که فهمید استفاده از موتور V12 مزایای خاصی نسبت به جایگزین‌های ۴ و ۸ سیلندر دارد. فراری ۱۲۵ S اولین خودروی تولید فراری بود که از این نوع موتور استفاده می‌کرد، هرچند ظرفیت آن تنها ۱.۵ لیتر بود. موتور V12 کولومبو تا چند دهه در خودروهای مختلف فراری مورد استفاده قرار می‌گرفت که معروف‌ترین آن‌ها فراری ۲۵۰ GTO مدل ۱۹۶۲ بود. این ماشین مسابقاتی/جاده‌ای از موتوری که قبلا در فراری تستاروسا (Testarossa) مورد استفاده قرار گرفته بود استفاده می‌کرد و ۳۰۰ اسب بخار تولید می‌کرد. موتور V12 کولومبو تا سال ۱۹۸۸ مورد استفاده قرار داشت و با پیشرفت مداوم به ظرفیت ۴.۹ لیتر رسیده بود و از فناوری تزریق سوخت استفاده می‌کرد.

 

فراری لافراری (Ferrari LaFerrari)

 

فراری لافراری (Ferrari LaFerrari)

موتور V12

 

فراری لافراری از یک موتور V12 به نام F140 استفاده می‌کرد که پیشتر در خودروهای سوپراسپرتی مثل فراری انزو (با ۶۵۱ اسب بخار قدرت)، فراری جی تی او ۵۹۹ (با ۶۶۱ اسب بخار قدرت) و فراری سوپرفست ۸۱۲ (با ۷۸۹ اسب بخار) به کار رفته بود. لافراری با داشتن موتوری با ظرفیت ۶.۳ لیتر به همان قدرت سوپرفست دست پیدا کند، حتی با وجود این که ظرفیت فراری ۸۱۲ بیشتر و ۶.۵ لیتر بود. با استفاده همزمان از موتور الکتریکی لافراری می‌توان توان این خودرو با موتور V12 را به ۹۵۰ اسب بخار افزایش داد. با فراگیر شدن استفاده از توربوشارژر بعید نیست که نسل‌های بعد فراری‌های مجهز به موتور V12 نیز به سمت استفاده از توربوشارژر بروند.

 

لامبورگینی کونتاش (Lamborghini Countach)

 

لامبورگینی کونتاش (Lamborghini Countach)

موتور V12

 

فروچو لامبورگینی دریافته بود که برای رقابت با فراری او نیز باید به سراغ استفاده ا ز موتورهای قدرتمند V12 برود. گیوتو بیزارینی مهندس شرکت لامبورگینی مدلی از V12 ارائه داد که تمام خودروهای برجسته لامبورگینی از سال 1963 تا 2011 از آن استفاده می‌کردند. این موتورهای انواع مختلفی داشت. از ظرفیت 3.5 لیتر گرفته تا 6.5 لیتر، از مدل‌های ساده گرفته تا و مدل‌هایی با سر چند دریچه ای، از سیستم تشتک روغن کاری خشک گرفته تا تزریق سوختی. لامبورگینی کونتاش معروفترین خودرویی است که از موتور V12 بیزارنی استفاده کرد. اول از یک موتور چهار لیتری با ۳۷۰ اسب بخار قدرت در کونتاش مدل LP400 استفاده شد و پس از آن در مدل سالگرد ۲۵ سالگی عرضه کونتاش از یک موتور ۵.۲ لیتری چند دریچه‌ای با توان تولید ۴۵۰ اسب بخار استفاده شد.آخرین لامبورگینی که از این طراحی موتور استفاده می‌کرد لامبورگینی مورسیه‌لاگو (Lamborghini Murcielago) بود.

 

 

لامبورگینی اونتادور (Lamborghini Aventador)

 

لامبورگینی اونتادور (Lamborghini Aventador)

موتور V12

 

به لطف سیاست‌های مالک جدید لامبورگینی یعنی فولکس واگن، لامبورگینی مورسیه‌لاگو اطمینان‌پذیری و قابلیت استفاده (تقریبا) روزمره به خودروهای لامبورگینی بخشید. با عرضه اونتادور بزرگ‌ترین تغییرات در لامبورگینی رخ داد که یکی از آن‌ها استفاده از موتور V12 بود. این موتور که L539 نام داشت ۶.۵ لیتری بود و می‌توانست حداقل ۶۹۰ اسب بخار نیرو تولید کند. جنون‌آمیزترین مدل این خودرو یعنی لامبورگینی مورسیه لاگو LP 750-4 SV توان شگفت‌انگیز ۷۴۰ اسب بخار را در اختیار راننده می‌گذاشت. به همین دلیل بود که لامبورگینی در آن زمان اصلا به سراغ استفاده از موتورهای توربوشارژ نرفت.

با تاثیر بالای خودروهای فولکس واگن بین صاحبان خودرو، لامبورگینی مورسیلاگو اطمینان پذیری و قابلیت استفاده ی بالا را به گستره خودروهای لامبورگینی افزود. با وجود تعویض دنده ی خودروهای آئودی، لامبورگینی توانست در صدر خودروهای جنون آمیز بماند. به عنوان مثال این خودروی آونتادور بود بزرگترین تغییر را اعلام کرد استفاده از نسل جدید موتور V12. این موتور تحت کد L539 هنوز ظرفیت 6.5 لیتری ولی توانست به قدرت 690 اسب بخار دست یابد. جنون آورترین مدل LP 750-4 SV توان باورنکردنی 740 اسب بخار را به ارمغان می آورد. لذا تصمیم لامبورگینی برای عدم استفاده از توربوشارژر کاملا عجیب بنظر نمی رسد.

 

مک لارن F1 (McLaren F1)

 

مک لارن F1 (McLaren F1)

موتور V12

 

شرکت بی ام و در آمد اصلی خود را از ساخت موتورهای چهار سیلندر قدرتمند و شش مرحله‌ای خطی کسب می‌کند اما این همان معدود موتورهای V12 آن‌ها بودند که نام آن‌ها را به عنوان پیشگامان مهندسی طراحی موتور خودرو معروف کرد. مک‌ لارن اف ۱ برای این ساخته شده بود که غایت رانندگی باشد و از به روزترین فناوری‌ و طراحی استفاده کند. امروزه این خودرو را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین خودروهای قرن بیستم می‌شناسند. مک لارن ابتدا به سراغ یک موتور هوندا رفت اما در نهایت این بی ام و بود که با طراحی موتور V12 مشهور ۶.۱ لیتری به نامS70/2  با ۶۲۷ اسب بخار برنده رقابت طراحی موتور برای مک لارن شد. این موتور شتاب و قدرتی برای مک لارن F1 فراهم کرد که هنوز هم با بسیاری از خودروهای سوپراسپرت با موتور توربوشارژر قابل رقابت است. این خودرو با بیش از ۳۸۶ کیلومتر سرعت هنوز سریع‌ترین خودروی جهان است که از موتور تنفس طبیعی استفاده می‌کند.

 

بی ام و 760Li (BMW 760Li)

 

بی ام و 760Li (BMW 760Li)

موتور V12

 

بی ام و نیز از موتورهای V12 در بعضی از برترین خودروهای لوکس خود مثل آخرین مدل 760Li xDrive استفاده می‌کند،. موتور V12 N74B66 جفت توربو 6.6 لیتری استفاده شده در این خودرو می‌تواند ۶۰۹ اسب بخار و ۵۹۰ پوند بر فوت گشتاور تولید کند. این موتور باعث شده است که این خودرو یکی از سریع‌ترین خودروهای بی‌ام‌و موجود در بازار باشد. انواع دیگری از این موتور نیز در خودروی رولزرویس گوست (Rolls-Royce Ghost) استفاده شده است که برای این طراحی شده است تا به راحتی گشتاور تولید کند. مدل قبلی N73 که توربوشارژر نیز نداشت در رولز‌رویس فنتوم (Rolls-Royce Phantom) و نیز در نسل قبل بی ام و سری ۷ (BMW 7 Series) مورد استفاده قرار گرفته. که تا به امروز این خودرو را یکی از سریعترین خودروهای جاده ای قرار می دهد. مدلهای متنوع این موتور در نیز در خودروی رولز رویس گوست مشاهده می شود که جهت تولید گشتاور بی لرزش استفاده می شوند. مدل N73 قبلی بدون توربوی این موتور نیز در خودروی رولز رویس فانتوم به همراه خودروی نسل 7 بی ام و استفاده شد. به دلیل هزینه بالای تولید موتورهای V12 چنین استفاده‌های مشترکی از این موتور طبیعی است.

 

مرسدس کلاس S (Mercedes S-Class)

 

مرسدس کلاس S (Mercedes S-Class)

موتور V12

 

مرسدس بنز در اوایل دهه ۹۰ به دوباره شروع به استفاده از موتورهای V12 کرد تا مطمئن شود که رقیبانی چون بی ام و در حوزه‌ی فرا لوکس که به طور سنتی در اختیار مرسدس بنز بود پیشروی زیادی نداشته باشد. خودروهای مرسدس کلاس S ابتدا در سال ۱۹۹۲ به موتور V12 مجهز شدند. این مدل موتور ظرفیتی 6.0 لیتری داشت و توان تولیدی آن ۴۰۲ اسب بخار بود. آخرین مدل موتور  V12 مورد استفاده مرسدس بنز، مدل M279 بود که 5/5 لیتر ظرفیت داشت و از دو توربوشارژر برای تولید ۶۲۱ اسب بخار قدرت و گشتاور بالای 740 پوند فوت استفاده می‌کرد. این موتور علاوه بر خودروی مرسدس بنز S65 AMG در مدل‌های میباخ S650 و SL65 AMG نیز مورد استفاده قرار گرفت (Maybach S650 و SL65 AMG).

 

 

پاگانی زوندا

 

پاگانی زوندا

موتور V12

 

شرکت پاگانی با معرفی  خودروی مجلل زوندا در سال ۱۹۹۹ عرصه خودروهای سوپراسپرت را بهم ریخت. ساختار فیبر کربنی این خودرو کاملا جدید بود ولی موتور V12 آن با قدرت ۳۸۹ اسب بخار و ظرفیت ۶ لیتر نمونه‌ی بهبود یافته‌ی موتور مدل M12 مرسدس بود. این موتورهمچنین در خودروی مرسدس CLK GTR و تعداد دیگری از خودروهای مسابقه‌ای استفاده می‌شد. خودروی مسابقه‌ای زاندا R Evolution از مدل نهایی این موتور استفاده می‌کرد که خروجی آن ۸۰۰ اسب بخار بود. مدل‌های جاده‌ای این خودرو شامل زوندا S با قدرت 547 اسب بخار و ظرفیت 7.3 لیتر و زوندا F با قدرت 602 اسب بخار می‌شد. آخرین نمونه ی خودروی پاگانی هوایرا (Pagani Huayra) هم اکنون از یک موتور جفت توربو مرسدس V12 استفاده می‌کند، با این حال هیچ خودرویی نیست که در جاده مثل پاگانی زوندای اصلی باشد.

 

جگوار مدل E (Jaguar E-Type)

 

جگوار مدل E (Jaguar E-Type)

موتور V12

 

صنعت موتور سازی انگلیسی زمانی بسیار شناخته شده بود. خودروهای جگوار مدل E به همراه آستون مارتین DB5 (Aston Martin) از بزرگ‌ترین دستاوردهای صنعت خودروسازی بریتانیا محسوب می‌شوند. جگوار مدل E اولیه از موتور 3.8 لیتری شش مرحله‌ای خطی بهره می برد ولی مدل‌های سری III در سال ۱۹۷۱ از موتورهای V12 ۵.۳ لیتری استفاده می‌کردند. تولید موتور V12 تا سال ۱۹۹۷ در این شرکت ادامه پیدا کرد اما قدرت تولیدی آن در نسخه اولیه 250 اسب بخار بود. وزن اضافی و پیچیدگی سیستم شش مرحله ای خطی باعث می‌شد که این خودروها زیاد هم سریع نباشند اما در آن زمان هیچ موتور دیگه‌ای نبود که امکان رانندگی به نرمی این خودروها فراهم کند. آخرین نمونه موتور V12، شش لیتر ظرفیت و قدرت 318 اسب بخار داشت که در خودروی دهه نودی XJS (Jaguar XJS) به کار گرفته شده بود.

 

استون مارتین One-77

 

استون مارتین One-77

موتور V12

 

خودروی استون مارتین DB7 (Aston Martin) یک خودروی فوق العاده بود اما مشکلات مالی شرکت آستون مارتین، آنها را مجبور به ساخت این خودرو بروی پلتفرم ترکیبی جگوار XJS کرده بود و موتورV12 مدل AE28 این خودرو در واقع یک جفت موتور V6 فورد بود که تغییراتی در آن ایجاد شده بود. با این حال این خودرو مثل یک خودروی اصیل کار می کرد و موتور 5.9 لیتری با قدرت ۴۵۰ اسب بخار آن بصورت مداوم در حال بهبود و ارتقا یافتن بود. شاید بتوان گفت استون مارتین One-77 که تولید بسیار محدودی داشت غایت این تغییرات و بهبودبخشی‌های موتور بود که با ظرفیت ۷.۳ لیتر می‌توانست ۷۵۰ اسب بخار نیرو تولید کند.

دسته بندی مقالات

خودرو

موتور سیکلت

ماشین ‌آلات سنگین