لطفا منتظر بمانید...

زمان تقریبی مطالعه مقاله :4 دقيقه

خودروی خودران نورو (Nuro) : محصولی جدید از گوگل

شهرهای مختلف آمریکا رقابت عجیبی بر سر این موضوع که یکی از دفاتر اصلی شرکت آمازون (Amazon) در شهر آن ها احداث شود، دارند. همزمان کمپانی های خودروسازی نیز وارد این رقابت بزرگتر اما کم سر و صدا تر شده اند، که برنده ی این رقابت تعیین خواهد کرد که کدام کمپانی، آینده ی خدمات حمل و نقل را تحت سلطه ی خود قرار خواهد داد.

خودروی نورو (Nuro) به عنوان جدیدترین رقیب در این عرصه مطرح شده است. خودروی نورو (Nuro) توسط دو مهندس کمپانی گوگل که بر روی تکنولوژی خودران بودن کار می کردند، طراحی و تولید شده است. خودروی خودران نورو (Nuro) شباهتی به سایر خودروهای خودران طراحی شده ندارد. نورو (Nuro) یک سدان معمولی بدون سیستم فرمان نیست و اصلا هدف از طراحی این خودرو حمل مسافر و شخص نخواهد بود. این خودروی خودران به منظور حمل وسایل سفارشی از فروشگاه های آنلاین طراحی شده که محصولات سفارش داده شده را از مرکز خرید به مقصد حمل خواهد کرد.

وبسایت مخصوص خودروی نورو (Nuro) درباره ی این خودرو اینگونه نوشته است: " ما معتقد هستیم که تکنولوژی موجب خواهد شد تا همه از آن سود ببرند. هدف از طراحی و تولید خودروی نورو (Nuro)، سرعت بخشیدن به تولید ربات هایی است که زندگی را برای انسان ها راحت تر خواهند کرد، و این ربات ها سبب خواهند شد تا انسان ها با کسانی که دوستشان دارند، راحت تر ارتباط برقرار کنند. ما همه با هم تلاش می کنیم تا مرزهای تولید ربات ها را آنقدر گسترش دهیم تا زندگی انسان ها بهبود قابل توجهی یابد."

البته گفتنی است که ون تستر – مانند نورو (Nuro) به عنوان اولین و آخرین تولید چنین خودروهای خودرانی نخواهد بود. شرکت آدلو (Udelv) به عنوان یکی دیگر از این استارت آپ ها بوده که دقیقا کار مشابهی انجام می دهد. در نمایشگاه CES که ماه گذشته برگزار شد، کمپانی تویوتا از پروژه ی ای پالت (e-Palette) خبر داد که این پروژه نیز در راستای خدمات حمل و نقل محلی به صورت خودران است. اخیرا اعلام شده است که شرکت آمازون (Amazon)، "کیف رونده" ی خود را طراحی کرده و از آن برای تحویل بسته های مشتریان خود استفاده خواهد کرد.

زمانی که راجع به خودروهای خودران حرف می زنیم، منظورمان این است که تکنولوژی ای که در این خودروها مورد استفاده قرار می گیرد به چه شکلی زندگی و خودروهای ما را تحت تاثیر قرار خواهند داد و چه مدت باید منتظر بود تا این خودروهای خودران بالاخره به مرحله ی تولید نهایی برسند. البته این نکته را نیز باید در نظر گرفت که بخش اصلی اقتصاد دنیا بر اساس حمل و نقل صورت می گیرد. سیستم حمل و نقل در آینده، از حمل و نقل های مسافت طولانی گرفته تا مسافت های کوتاه، بدون سرنشین انجام خواهد شد که در حال حاضر اقداماتی در این راستا برای مسافت های کوتاه انجام شده است.

در حال حاضر بسیاری از افراد، اقلام مورد نیاز خود را به صورت آنلاین خریداری کرده و انتظار دارند تا محصولات خریداری شده در اسرع وقت فرستاده شود. بر این اساس، سود هنگفتی در این حوزه برای شرکت هایی که بر روی خدمات حمل و نقلی مسافت کوتاه کار می کنند، وجود دارد. بر اساس یک تخمین، اعلام شده که تنها حمل بسته ها و اقلام سفارشی مشتریان به مقصد آن ها، در حدود 86 میلیارد دلار در سال سود را به خود اختصاص می دهد.

این حجم از سود موجب می شود تا شرکت های مختلفی در زمینه ی یافتن بهترین راه برای انجام این خدمات حمل و نقلی وارد عمل شوند. در این راستا، کمپانی هایی مثل آمازون (Amazon) و اوبر (Uber) ایده های عجیبی چون طراحی یک چمدان رونده و پهباد را مطرح کرده با این حساب، رقابت را از دست ندهند. در میان این ایده های عجیب، تولید خودروهای خودران، منطقی تر و عملی تر به نظر می رسد و احتمال آن وجود دارد که خدمات حمل و نقلی آینده از همین طریق انجام شود.

خودروی نورو (Nuro) تنها اجازه دارد تا در خیابان ها و جاده های کالیفرنیا تست شود و همانند سایر خودروهای خودران این خودرو نیز نیازمند گرفتن مجوز برای تست شدن در مناطق مختلف است. البته کمپانی هایی که قصد دارند خدمات حمل و نقلی را از طریق خودروهای خودران انجام دهند باید دلایل قانع کننده ای برای سوالات مختلف مردم از جمله این که " از کجا می توان مطمئن شد که بسته های حمل شده توسط خودروهای خودران دزدیده نشوند؟" و یا " از کجا متوجه خواهید شد که شخص مد نظر بسته را تحویل گرفته است؟" ارائه نمایند.

البته می توان انتظار داشت که در آینده ی نزدیک خودروهای خودران و خدمات حمل و نقل انجام شده توسط این خودرو بخش بزرگتری از شغل افراد را تحت تاثیر قرار دهد.

دسته بندی مقالات

خودرو

موتور سیکلت

ماشین ‌آلات سنگین