لطفا منتظر بمانید...

جاده های هوشمند و خودروهای هوشمند چیست؟

اگر از شما بپرسند که تعریفی از جاده های هوشمند ارائه کنید احتمالا خواهید گفت: جاده ی هوشمند جاده ای است که به صورت خودکار زباله ها را جمع می کند و یا جاده ای که باعث بهبود ایمنی می شود و یا حتی جاده ای که خودش هم حرکت می کند. اما هیچکدام از این تعریف ها حتی به تعریف فعلی و واقعی از جاده های هوشمند نزدیک نیست. تکنولوژی استفاده از جاده های هوشمند هنوز در دنیا فراگیر نشده اما قرار است در آینده از این تکنولوژی در راه های شهری و بین شهری استفاده شود. تکنولوژی استفاده از جاده های هوشمند هنوز در دنیا فراگیر نشده اما قرار است در آینده از این تکنولوژی در راه های شهری و بین شهری استفاده شود. فراگیر شدن جاده های هوشمند برخلاف خودروهای هوشمند، از سرعت چندانی برخوردار نیست اما این وضعیت تغییر خواهد کرد. چرا که استفاده کنندگان از این جاده های هوشمند خیلی زود به مزایای این تکنولوژی پی خواهند برد و استفاده از این تکنولوژی، بسیاری از هزینه هایی که مربوط به کنترل و مراقبت جاده ای است را کاهش خواهد داد. البته اصلی ترین عامل محدود کننده در فراگیر شدن استفاده از جاده های هوشمند، هزینه های گزافی است که برای تامین زیر ساخت های لازم برای این نوع از جاده ها ضروری است. مهندسان راه سازی معتقدند که پهنای باند و سرعت اینترنت، اصلی ترین نقش را در تعیین محل استفاده از جاده های هوشمند را دارند.

لارس استنکویس، رییس بخش اجرایی گروه تکنولوژی ولوو، در مورد آینده ی جاده ها و صنعت خودروسازی می گوید: " به نظر می رسد که در آینده، کشنده های هوشمند و جاده های هوشمند همکاری خوبی با یکدیگرخواهند داشت. من معتقدم که این سه تکنولوژی، تاثیر بسزایی بر روی آینده ی دنیای کشنده ها خواهند داشت: تبادل داده، قدرت الکتریکی و سیستم های خودران." رئیس بخش اجرایی کمپانی ولوو معتقد است که این تکنولوژی ها هر کدام به صورت مستقل در حال پیشرفت بوده و اثر واقعی این سه تکنولوژی زمانی مشخص خواهد شد که آن ها با هم عجین شده و موجب بهبود ایمنی جاده ها و کشنده ها و بالا رفتن کیفیت زندگی شوند.

انواع مختلفی از جاده های هوشمند در حال حاضر وجود دارند. یکی از این جاده ها که بیش از 30 سال از عمر آن می گذرد، در شهر لس آنجلس آمریکا قرار دارد. این جاده مجهز به 25.248 سنسور بوده و بیش از 7.5 میلیون خودرو در دومین شهر بزرگ آمریکا، لس آنجلس، با ترافیک روان و با ایمنی کامل تردد می کنند. مردم این شهر، خود را مدیون سیستم های کنترلی و سیستم مراقبت اتوماتیک ترافیک (ATCS) می دانند. سیستم مراقبت اتوماتیک ترافیک (ATCS) برای اولین بار در سال 1984 برای رقابت های المپیک تابستانی راه اندازی شد و رفته رفته به پیشرفته ترین سیستم کنترل ترافیک در آمریکا تبدیل شد. دلیل کارایی بالای این سیستم، استفاده از  داده های فوق العاده زیاد بوده که از طریق سنسورها و بیش از 500 دوربین قرار گرفته در تقاطع ها، تامین می شود. مکانیزم عملکرد این سیستم بر این اساس عمل می کنند که:

داده ها از طریق سنسورهای قرار گرفته شده در جاده ها و خیابان ها به مرکز سیستم کنترل ارسال می شود. زمانی که سنسورها تشخیص دهند که ترافیک از حالت عادی و روان خارج شده است، هشدارهایی به مرکز سیستم کنترل ارسال می شود و اپراتورهای سیستم با بررسی دوربین های قرار گرفته در تقاطع ها دلیل این ترافیک غیر عادی را بررسی می کنند و با عوض کردن چرخه ی زمانی چراغ های راهنما و سایر عملیات دیگر سعی می کنند تا ترافیک را به حالت عادی بازگردانند.

یکی دیگر از جاده های هوشمند در (Golden State) تحت عنوان پروژه ی (I-80 SMART Corridor) مشغول به فعالیت است. این سیستم متشکل از شبکه ای از علایم الکترونیکی بوده که در مسیر بین پل کارکوئینز و پل اوکلند (Oakland) در سانفرانسیسکو قرار داده شده اند.  هدف از این سیستم، افزایش ایمنی راه و روان تر کردن ترافیک است. در این پروژه قرار است تا داده های آنلاین که از طریق علایم راهنمایی و رانندگی و نشانه های مربوط به سنگین تر شدن ترافیک در لاین ها به مرکز مدیریت داده، ارسال شود.

برخی از جاده های معمولی نیز اگرچه به معنای واقعی هوشمند نیستند، اما مجهز به برخی سیستم های هوشمند جهت بهبود کیفیت سفر و افزایش ایمنی شده اند. برای مثال کشنده های پنسیلوانیا توسط شرکت درایو ویز (Drivewyze) مجهز به سیستم اطلاع رسانی سرعت پیشنهادی برای ایمنی بیشتر هستند. کشنده هایی که مجهز به این سیستم هستند، در صورت نزدیک شدن به هر یک از 26 پیچ موجود در راه پنسیلوانیا، هشداری را مبنی بر تنظیم سرعت خود دریافت می نمایند.

دو تکنولوژی ارتباطی که نشان دهنده ی تعامل جاده های هوشمند با خودروها و کشنده های هوشمند است را سیستم های خودرو به خودرو (V2V) و خودرو به زیرساخت (V2I) می نامند. سیستم خودرو به خودرو (V2V) شامل دستگاه های ارتباطی موجود در خودروها و کشنده ها برای دریافت و ارسال اطلاعاتی در مورد سرعت، ترمز، مقصد و غیره است. با استفاده از این تکنولوژی، خودروهای خودران می تواند به صورت مستقیم با زیرساخت ها ارتباط برقرار نمایند. همچنین در صورت وجود خودروهایی که مجهز به دستگاه دریافت و ارسال اطلاعات بوده، می توانند از طریق سیستم های ارتباطی خودرو با خودرو (V2V)، با این خودروها نیز در ارتباط باشند. سیستم ارتباطی خودرو با زیرساخت ها (V2I) یک تکنولوژی راحت تر و بهتر در مقایسه با جی پی اس (GPS) و یا داده های ماهواره ای برای خودروها به حساب می آید که با استفاده از آن به راحتی می توانند اقدامات لازم را انجام دهند.

جان موریسون، رییس شرکت آمریکایی وابکو (Wabco America) می گوید: "جاده های هوشمند مجهز به تکنولوژی های هوشمندی بوده که در محل های کلیدی راه، از آن ها استفاده می شود تا موجب بهبود کیفیت سفر، کاهش تصادفات و جلوگیری از اختلال در ترافیک روان گردد. به عنوان مثال، بخشی از متروی دیترویت، مجهز به بارکدهای با تکنولوژی پیشرفته بوده که می توانند با خودروهایی که مجهز به سیستم ارتباط با زیرساخت (V2I) هستند، ارتباط برقرار کرده و از این طریق به آن ها اعلام کنند که عملیات تعمیر و یا مشکلی در یک مسیر وجود دارد."

مقاله ای تحت عنوان برنامه همکاری منطقه ای (Regional Plan Association) در مورد مشکلات پیش رو برای هوشمند سازی گسترده ی جاده ها پرداخته است. این مقاله بیشتر بر روی استفاده از خودروهای خودران در مناطق کلان شهری نیویورک – نیو جرسی – کنکتیکات تمرکز کرده است. طبق این مقاله، علاوه بر مشکلات قانونی و شخصی که می تواند زمان استفاده ی گسترده ازخودروهای خودران را به تعویق بیاندازد، سایز این نوع خودروها را می توان از مشکلات دیگر دانست. این امر کاملا واضح است که تمامی خودروهای خودران نمی توانند در یک سایز تولید شوند و دلیل آن هم واضح است چرا که مشتریان نیازهای مختلفی دارند. در این مقاله اشاره شده است که به دلیل مشکل سایز خودروهای خودران، دولت ها باید قوانین و برنامه های اجرایی مختلفی برای مناطق و زمان های مختلف بکار بگیرند. بر این اساس چندین دولت در دنیا بر روی مشکل تمرکز کرده اند و به دنبال راه حلی برای رفع مشکلات این تکنولوژی جدید هستند.

همانطور که گفته شد هدف از استفاده از جاده های هوشمند، بهبود ایمنی راه ها، کاهش استرس و افزایش کیفیت زندگی روزمره، فراهم کردن بستر مناسب برای رانندگی افراد کم توان و معلول و دستیابی به محصولات ارزان تر است. رئیس شرکت وابکو، بزرگترین مشکل پیش رو در ساخت جاده های هوشمند را هزینه ی گزاف مورد نیاز برای زیرساخت های این جاده ها می داند. به طوری که بنا به گفته ی وی، صدها میلیارد دلار پول لازم است تا 6.5 میلیون کیلومتر جاده های آمریکا مجهز به تکنولوژی ارتباط خودرو با زیر ساخت (V2I) شوند. حتی در صورتی که بودجه ی ساخت جاده های هوشمند فراهم شود، نحوه ی دریافت و فرآوری داده های عظیم از جمله موارد قابل توجه دیگر است.

دسته بندی مقالات

خودرو

موتور سیکلت

ماشین ‌آلات سنگین